دوره 16، شماره 2 - ( 12-1404 )
جلد 16 شماره 2 صفحات 34-27 |
برگشت به فهرست نسخه ها
عاطفه تجری 
، ایمان تجری ، احمدرضا روشنی ، علی مرادی ، اکرم ثناگو*
، ایمان تجری ، احمدرضا روشنی ، علی مرادی ، اکرم ثناگو*
چکیده: (247 مشاهده)
مقدمه: عدم توجه پرستاران نسبت به بیماران با سابقه اعتیاد میتواند مانع ارائه مراقبت های مناسب شده و سلامت بیمار را به خطر اندازد. لذا هدف از این مطالعه، گزارش یک مورد چالش اخلاقی در مراقبت پرستاری از بیمار بستری در بخش مراقبت های ویژه با پیشینه آسیب های اجتماعی می باشد.
گزارش مورد: بیمار خانم ۳۲ ساله با تشخیص خودکشی ناشی از مسمومیت با استامینوفن و سابقه مصرف متادون در بخش مراقبت های ویژه بستری شد و در بدو ورود اینتوبه گردید. علیرغم بهبود سطح هوشیاری، به دلیل اسیدوز متابولیک امکان اکستیوب شدن نداشت. بیتوجهی پرستار مسئول به وضعیت بیمار و عدم انجام ساکشن مؤثر منجر به وخامت حال بیمار، ایست قلبی و در نهایت فوت بیمار گردید.
نتیجهگیری: پیشینه آسیب های اجتماعی متعدد در بیماران میتواند منجر به شکلگیری نگرشهای منفی و ناعادلانه در کادر درمان شود. در این مطالعه، شرایط خاص بیمار و برداشت های ذهنی کادر درمان نسبت به پیشینه وی، موجب کاهش کیفیت مراقبت پرستاری و در نهایت منجر به بروز عوارض جدی و مرگ بیمار گردید.
گزارش مورد: بیمار خانم ۳۲ ساله با تشخیص خودکشی ناشی از مسمومیت با استامینوفن و سابقه مصرف متادون در بخش مراقبت های ویژه بستری شد و در بدو ورود اینتوبه گردید. علیرغم بهبود سطح هوشیاری، به دلیل اسیدوز متابولیک امکان اکستیوب شدن نداشت. بیتوجهی پرستار مسئول به وضعیت بیمار و عدم انجام ساکشن مؤثر منجر به وخامت حال بیمار، ایست قلبی و در نهایت فوت بیمار گردید.
نتیجهگیری: پیشینه آسیب های اجتماعی متعدد در بیماران میتواند منجر به شکلگیری نگرشهای منفی و ناعادلانه در کادر درمان شود. در این مطالعه، شرایط خاص بیمار و برداشت های ذهنی کادر درمان نسبت به پیشینه وی، موجب کاهش کیفیت مراقبت پرستاری و در نهایت منجر به بروز عوارض جدی و مرگ بیمار گردید.
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |