Nursing Development in Health

other رشد کردن با بیماری: نگاهی به تجربه زندگی با دیابت بر اساس تئوری پرستاری راجرز و پارسه Life experience with a view based on Rogers and Parse's nursing theory عمومى General پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">زمینه و هدف: دیابت یکی از مهمترین چالش‌های بهداشتی عصر حاضر است که با عوارض جسمی، روانی و اجتماعی متعددی همراه است و کیفیت زندگی بیماران را تحت تاثیر قرار می‌دهد. مراقبت موثر از بیماران دیابتی نیازمند رویکردی جامع است. نظریه"انسان شدن" پارسه و نظریه "انسان واحد" راجرز می‌توانند چارچوبی ارزشمند برای درک عمیق‌تر تجربیات زیسته بیماران و ارائه مراقبت‌های مبتنی بر شواهد فراهم آورند. هدف از انجام این مطالعه بررسی تجربیات موفق سالمند مبتلا به دیابت براساس نظریه پارسه و راجرز است. مواد و روش ها : این مطالعه موردی با رویکرد کیفی در سال 1404 انجام شد. داده‌ها از طریق مصاحبه عمیق نیمه‌ساختار به صورت  حضوری با یک خانم 67 ساله مبتلا به دیابت نوع دو در یکی از شهرهای شمال ایران گردآوری شد. مصاحبه‌ها با راهنمایی مفاهیم نظربه‌های راجرز و پارسه طراحی گردید. تحلیل داده‌ها به روش تحلیل محتوای استقرایی گرانهایم و لاندمن انجام شد. یافته‌ها: تحلیل داده‌ها منجر به استخراج 6 طبقه اصلی "سازگاری با تغییرات سبک زندگی"، "داشتن هویت اجتماعی و خانوادگی"، "خودمراقبتی"، "سیستم های حمایتی موثر"، "خود مراقبتی و پذیرش بیماری" شناسایی گردید. همچنین هر یک از این شش طبقه در هر یک از مضامین موجود در نظریه راجرز و پارسه قرار گرفته‌است. نتیجه‌گیری: یافته‌های این مطالعه نشان می‌دهد که پذیرش بیماری و باز آفرینی معنا در تجربه زیسته بیماران می‌تواند به ارتقای سازگاری، احساس رضایت و رشد فردی منجر شود. بهره‌گیری از چارچوب‌های نظری راجرز و پارسه در مراقبت از بیماران دیابتی، می‌تواند راهنمای ارزشمندی برای طراحی مداخلات جامع و انسان محور باشد.  </div> <div style="text-align: justify;">Backgrounds and objective: Diabetes is one of the most important health challenges of the present era, associated with numerous physical, psychological, and social complications that affect the quality of life of patients. Effective care for diabetic patients requires a comprehensive approach. Parse's "Human Becoming" theory and Rogers' "Unitary Human Beings" theory can provide a valuable framework for a deeper understanding of patients' lived experiences and the provision of evidence-based care. The purpose of this study is to investigate the successful experiences of elderly people with diabetes based on Parse and Rogers' theory. Materials and Methods: This case study was conducted with a qualitative approach in 2025. The data were collected through semi-structured in-depth interviews conducted in person with a 67-year-old woman with type 2 diabetes in one of the cities in northern Iran. The interviews were designed based on the concepts of Rogers' and Parse's perspectives. Data analysis was performed using Graneheim and Lundman's inductive content analysis method. Results: Data analysis led to the extraction of six main categories: "adaptation to lifestyle changes," "having social and family identity," "self-care," "effective support systems," and "self-care and disease acceptance." Additionally, each of these six categories was placed within one of the themes present in Rogers and Parse's theory.  Conclusion: The findings indicate that acceptance of the disease and the re-creation of meaning within patients lived experiences can enhance adaptation, satisfaction, and personal growth. Applying Rogers’ and Parse’s theoretical frameworks in diabetes care may provide valuable guidance for designing comprehensive, human-centered interventions.  </div> دیابت , پرستاری, نظریه , راجرز, پارسه Diabetes, Nursing, Theory, Rogers, Parse 5 17 http://ndhj.lums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-231&slc_lang=other&sid=1 Zahra Bagheri Amiri زهرا باقری امیری 10031947532846002199 10031947532846002199 No Leila Jouybari لیلا جویباری 10031947532846002200 10031947532846002200 No Fateme Sheikhnejad فاطمه شیخ نژاد 10031947532846002201 10031947532846002201 Yes