مقدمه: یکی از اهداف مدیران در نظام سلامت، بهبود عملکرد کارکنان و کیفیت خدماتی که به مراجعین ارائه می شود و بعضی از عوامل می تواند این خدمات را بهبود ببخشد، در این میان میزان استرس و کیفیت زندگی کاری پرستاران از عوامل مهم تأثیرگذار بر کیفیت خدمات، مطرح می باشند. روش کار: در این مطالعه 350 نفر از پرسنل پرستاری بیمارستان گنجویان دزفول انتخاب شدند. ابزار اصلی از دو پرسشنامه استرس شغلی و پرسشنامه کیفیت زندگی کاری پرستاران تشکیل شده است. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 24 و با کمک آمار توصیفی شامل: فراوانی، میانگین و انحراف معیار و آمار تحلیلی شامل: آزمون های t مستقل و آنالیز واریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: در مجموع 350 پرستار در مطالعه حاضر، میانگین سنی آنها 15.56±41.62 سال (دامنه=63-20 سال) به دست آمد. میانگین استرس شغلی در مطالعه حاضر 8.98±131.34 به دست آمد. از 350 پرستاری که پرسشنامه را پر کردند، 57 نفر سطح استرس کم و 22 نفر استرس شدید را تجربه می کردند. استرس متوسط در 271 نفر یا 77.42% از پرستاران مشاهده شد. میانگین بعد فیزیکی کیفیت زندگی در پرستاران 9،04±49.17 و میانگین بعد روانی کیفیت زندگی 69.68±40.7 به دست آمد. همچنین همبستگی معنی دار آماری بین دو بعد فیزیکی کیفیت زندگی در پرستاران (32.0 r=) و روانی کیفیت زندگی (55.0 r=) با استرس شغلی در پرستاران دیده شد(01.0 p=). بحث و نتیجه گیری: استرس شغلی از عوامل تاثیرگذار در کیفیت زندگی کاری و سلامتی پرستاران می باشد که نیازمند بررسی بیشتر در خصوص تعیین دیگر عوامل تاثیرگذار و زمینه سازی در ایجاد تغییر در کیفیت زندگی کاری پرستاران می باشد. |
بازنشر اطلاعات | |
![]() |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |