زمینه و هدف: مالتیپل اسکلروزیس یک بیماری مزمن پیشرونده است که ابتلا به آن با هیجانات منفی، آشفتگی و کاهش توانمندیهای فرد همراه است. این مطالعه با هدف بررسی نقش ذهنآگاهی در تحمل آشفتگی، بدتنظیمی هیجان و شفقت به خود در بیماران مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس انجام شد.
مواد و روشها: این مطالعه توصیفی-همبستگی به بررسی بیماران مبتلا به ام اس در استان گیلان در سال 1401 پرداخته است. 240 نفر بیمار مبتلا به ام اس به کمک نمونهگیری در دسترس وارد مطالعه شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه ذهنآگاهی (2006)، پرسشنامَه شفقت به خود نف (2003)، پرسشنامه تحمل پریشانی هیجانی سیمونز و گاهر (2005) و پرسشنامه بدتنظیمی هیجان تورنتو (1994) میباشد. جهت تجزیه و تحلیل دادهها از آمار توصیفی و آزمون همبستگی پیرسون در نرمافزار SPSS نسخه 22 استفاده شد.
یافتهها: براساس یافتههای این مطالعه ذهنآگاهی با تحمل آشفتگی (67/0=r) و شفقت به خود (79/0=r) رابطه آماری معنادار مستقیم و با بدتنظیمی هیجانی (50/0-=r) رابطه معکوس معنادار دارد (001/0≥P). همچنین به ترتیب ذهنآگاهی، تحمل آشفتگی و بدتنظیمی هیجانی در شفقت به خود در بیماران مبتلا به ام اس بیشترین نقش بیشبینیکننده را دارند (050/0≥P).
نتیجهگیری: به نظر میرسد ذهنآگاهی میتواند باعث بهبود تحمل آشفتگی، شفقت به خود و کاهش بدتنظیمی هیجانی در بیماران مالتیپل اسکلروزیس شود. پیشنهاد میشود برنامههای آموزش ذهنآگاهی در فرآیند مراقبت از این بیماران گنجانده شود.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
عمومى دریافت: 1402/2/29 | پذیرش: 1402/6/15 | انتشار: 1402/6/28