دوره 17، شماره 1 - ( 6-1405 )
جلد 17 شماره 1 صفحات 50-39 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Zafarramazanian F, Saharkhiz A, Darabi A. The Relationship Between Occupational Stress and Quality of Work Life Among Nurses Working in the Pediatric Units of Shahid Motahari Hospital, Urmia: A Descriptive–Correlational Study. 3 2026; 17 (1) :39-50
URL: http://ndhj.lums.ac.ir/article-1-494-fa.html
URL: http://ndhj.lums.ac.ir/article-1-494-fa.html
ظفررمضانیان فرزانه، سحرخیز امین، دارابی علی. رابطه استرس شغلی با کیفیت زندگی کاری پرستاران شاغل در بخش‌های کودکان بیمارستان شهید مطهری ارومیه: یک مطالعه توصیفی–همبستگی. توسعه پرستاری در سلامت. 1405; 17 (1) :39-50
چکیده: (5 مشاهده)
زمینه و هدف: استرس شغلی یکی از عوامل مهم تأثیرگذار بر کیفیت زندگی کاری پرستاران است. این مطالعه با هدف بررسی رابطه بین استرس شغلی و کیفیت زندگی کاری پرستاران بخش کودکان انجام شد.
روش کار: این مطالعه توصیفی- همبستگی بر روی 205 پرستار بخش کودکان بیمارستان مطهری ارومیه انجام شد. داده‌ها با پرسشنامه‌های استرس شغلی اسیپو و کیفیت زندگی کاری والتون جمع‌آوری و با آزمون‌های ناپارامتریک تحلیل شدند.
یافته‌ها: میانگین نمره استرس شغلی 73/24 + 72/172و میانگین کیفیت زندگی کاری 67/10 + 72/83 بود. نتایج همبستگی اسپیرمن نشان داد بین استرس شغلی و کیفیت زندگی کاری رابطه منفی و معنی‌دار وجود دارد. از نظر عوامل جمعیت شناختی، استرس شغلی با سن، سابقه کار، وضعیت تأهل و شیفت کاری تفاوت معنی‌دار داشت، اما با جنسیت تفاوتی نداشت. یافته‌ها نشان داد کیفیت زندگی کاری پرستاران با سن، سابقه کار، وضعیت تأهل و نوع شیفت کاری ارتباط معنادار داشت (05/0 >P.) پرستاران بالای 40 سال، دارای سابقه کار بیشتر، متأهل و شاغل در شیفت ثابت، کیفیت زندگی کاری بالاتری گزارش کردند. بین جنسیت و کیفیت زندگی کاری تفاوت معناداری مشاهده نشد (18/0=P).
نتیجه گیری: یافته‌های مطالعه نشان داد که استرس شغلی بالا با کاهش کیفیت زندگی کاری پرستاران همراه است. همچنین، ویژگی‌های فردی و شغلی مانند سن، سابقه کار، وضعیت تأهل و نوع شیفت کاری می‌توانند بر کیفیت زندگی کاری پرستاران تأثیرگذار باشند. توجه به بهبود شرایط کاری، مدیریت استرس و حمایت سازمانی می‌تواند در ارتقای کیفیت زندگی کاری پرستاران مؤثر باشد.
روش کار: این مطالعه توصیفی- همبستگی بر روی 205 پرستار بخش کودکان بیمارستان مطهری ارومیه انجام شد. داده‌ها با پرسشنامه‌های استرس شغلی اسیپو و کیفیت زندگی کاری والتون جمع‌آوری و با آزمون‌های ناپارامتریک تحلیل شدند.
یافته‌ها: میانگین نمره استرس شغلی 73/24 + 72/172و میانگین کیفیت زندگی کاری 67/10 + 72/83 بود. نتایج همبستگی اسپیرمن نشان داد بین استرس شغلی و کیفیت زندگی کاری رابطه منفی و معنی‌دار وجود دارد. از نظر عوامل جمعیت شناختی، استرس شغلی با سن، سابقه کار، وضعیت تأهل و شیفت کاری تفاوت معنی‌دار داشت، اما با جنسیت تفاوتی نداشت. یافته‌ها نشان داد کیفیت زندگی کاری پرستاران با سن، سابقه کار، وضعیت تأهل و نوع شیفت کاری ارتباط معنادار داشت (05/0 >P.) پرستاران بالای 40 سال، دارای سابقه کار بیشتر، متأهل و شاغل در شیفت ثابت، کیفیت زندگی کاری بالاتری گزارش کردند. بین جنسیت و کیفیت زندگی کاری تفاوت معناداری مشاهده نشد (18/0=P).
نتیجه گیری: یافته‌های مطالعه نشان داد که استرس شغلی بالا با کاهش کیفیت زندگی کاری پرستاران همراه است. همچنین، ویژگی‌های فردی و شغلی مانند سن، سابقه کار، وضعیت تأهل و نوع شیفت کاری می‌توانند بر کیفیت زندگی کاری پرستاران تأثیرگذار باشند. توجه به بهبود شرایط کاری، مدیریت استرس و حمایت سازمانی می‌تواند در ارتقای کیفیت زندگی کاری پرستاران مؤثر باشد.
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
