دوره 16، شماره 2 - ( 12-1404 )
جلد 16 شماره 2 صفحات 26-18 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Madadkar Dehkordi S. Investigating the relationship between resilience and quality of life of family caregivers of elderly people with type 2 diabetes. 3 2026; 16 (2) :18-26
URL: http://ndhj.lums.ac.ir/article-1-462-fa.html
URL: http://ndhj.lums.ac.ir/article-1-462-fa.html
مددکار دهکردی شیرین. بررسی ارتباط تاب آوری و کیفیت زندگی مراقبین خانوادگی سالمندان مبتلا به دیابت نوع 2: یک مطالعه توصیفی. توسعه پرستاری در سلامت. 1404; 16 (2) :18-26
بررسی ارتباط تاب آوری و کیفیت زندگی مراقبین خانوادگی سالمندان مبتلا به دیابت نوع 2: یک مطالعه توصیفی
چکیده: (76 مشاهده)
زمینه و هدف: مراقبین خانوادگی سالمندان مبتلا به دیابت نوع 2 با مشکلات متعدد جسمی و روانی مواجه هستند. تاب آوری و کیفیت زندگی دو فاکتور مهم در زندگی این مراقبین محسوب می شوند. بنابراین مطالعه حاضر با هدف تعیین بررسی ارتباط تاب آوری و کیفیت زندگی مراقبین خانوادگی سالمندان مبتلا به دیابت نوع ۲ انجام شده است.
مواد و روش ها: در این پژوهش توصیفی تحلیلی 90 نفر از مراقبین خانوادگی سالمندان مبتلا به دیابت نوع دوم در شهرستان شهرکرد سال 1404-1403 مورد بررسی قرار گرفتند. تاب آوری و کیفیت زندگی نمونه ها با استفاده از پرسشنامه تاب آوری کانر و دیویدسون CD-RISC و کیفیت زندگی مراقبین Thomas مورد بررسی قرار گرفت. داده ها با استفاده از نرم افزار spss نسخه 22 (فراوانی، میانگین و انحراف معیار، کای اسکوئر و هبستگی پیرسون) در سطح معنی داری کمتر از 05/0 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته ها: نتایج مطالعه نشان داد میانگین و انحراف معیار نمرات تاب آوری و کیفیت زندگی به ترتیب 77/3 ± 52/22 و 29/0 ± 57/2 بود که به این ترتیب تاب آوری پایین تر از حد متوسط و کیفیت زندگی پایینی داشتند. همچنین مشخص شد که بین تاب آوری و کیفیت زندگی آن ها ارتباط آماری مستقیم و معنادار آماری وجود دارد.(P<0/05)
نتیجه گیری: تاب آوری می تواند نقش موثری در افزایش کیفیت زندگی مراقبین سالمندان مبتلا به دیابت نوع دوم داشته باشد. پیشنهاد می شود که ارائه دهندگان مراقبتهای بهداشتی با ارائه آموزشهای مناسب؛ بر تقویت تاب آوری و افزایش کیفیت زندگی آنها تمرکز و به این ترتیب در افزایش پایداری و ثبات جسمی و روانی آنها نقش مؤثری ایفا کنند.
مواد و روش ها: در این پژوهش توصیفی تحلیلی 90 نفر از مراقبین خانوادگی سالمندان مبتلا به دیابت نوع دوم در شهرستان شهرکرد سال 1404-1403 مورد بررسی قرار گرفتند. تاب آوری و کیفیت زندگی نمونه ها با استفاده از پرسشنامه تاب آوری کانر و دیویدسون CD-RISC و کیفیت زندگی مراقبین Thomas مورد بررسی قرار گرفت. داده ها با استفاده از نرم افزار spss نسخه 22 (فراوانی، میانگین و انحراف معیار، کای اسکوئر و هبستگی پیرسون) در سطح معنی داری کمتر از 05/0 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته ها: نتایج مطالعه نشان داد میانگین و انحراف معیار نمرات تاب آوری و کیفیت زندگی به ترتیب 77/3 ± 52/22 و 29/0 ± 57/2 بود که به این ترتیب تاب آوری پایین تر از حد متوسط و کیفیت زندگی پایینی داشتند. همچنین مشخص شد که بین تاب آوری و کیفیت زندگی آن ها ارتباط آماری مستقیم و معنادار آماری وجود دارد.(P<0/05)
نتیجه گیری: تاب آوری می تواند نقش موثری در افزایش کیفیت زندگی مراقبین سالمندان مبتلا به دیابت نوع دوم داشته باشد. پیشنهاد می شود که ارائه دهندگان مراقبتهای بهداشتی با ارائه آموزشهای مناسب؛ بر تقویت تاب آوری و افزایش کیفیت زندگی آنها تمرکز و به این ترتیب در افزایش پایداری و ثبات جسمی و روانی آنها نقش مؤثری ایفا کنند.
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
